യാസീന്‍

സൂക്തങ്ങള്‍: 41-44

വാക്കര്‍ത്ഥം

ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ് = وَآيَةٌ
അവര്‍ക്ക് = لَّهُمْ
നാം കയറ്റിക്കൊണ്ടുപോയത് = أَنَّا حَمَلْنَا
അവരുടെ സന്താനങ്ങളെ = ذُرِّيَّتَهُمْ
കപ്പലില്‍ = فِي الْفُلْكِ
ഭാരം നിറച്ച = الْمَشْحُونِ
നാം സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു = وَخَلَقْنَا
അവര്‍ക്കായി = لَهُم
ഇതുപോലുള്ള = مِّن مِّثْلِهِ
വാഹനമായി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന മറ്റുവസ്തുക്കളും = مَا يَرْكَبُونَ
നാം ഇഛിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ = وَإِن نَّشَأْ
നാമവരെ മുക്കിക്കളയും = نُغْرِقْهُمْ
അപ്പോള്‍ അവരുടെ നിലവിളി കേള്‍ക്കാനാരുമുണ്ടാകില്ല = فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ
അവര്‍ രക്ഷപ്പെടുക സാധ്യവുമല്ല = وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ
(അത് സംഭവിക്കാത്തത്)കാരുണ്യം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് = إِلَّا رَحْمَةً
നമ്മുടെ = مِّنَّا
ജീവിത സുഖമനുഭവിക്കാനും = وَمَتَاعًا
ഒരു നിശ്ചിതകാലം വരെ = إِلَىٰ حِينٍ

وَآيَةٌ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ﴿٤١﴾ وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِ مَا يَرْكَبُونَ ﴿٤٢﴾ وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ﴿٤٣﴾ إِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا إِلَىٰ حِينٍ ﴿٤٤﴾

(41-44) നാം അവരുടെ വംശത്തെ നിറഞ്ഞ കപ്പലില്‍ വഹിപ്പിച്ചതും അവര്‍ക്കൊരു ദൃഷ്ടാന്തമാകുന്നു.38 പിന്നെ അവര്‍ക്കായി അതുപോലുള്ള കപ്പലുകള്‍ വേറെയും സൃഷ്ടിച്ചു.39 അതിലവര്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നു. നമുക്കുവേണമെങ്കില്‍ അവരെ മുക്കിക്കളയാം. അപ്പോള്‍ അവരുടെ നിലവിളി കേള്‍ക്കാന്‍ ആരുമുണ്ടാവില്ല. ഒരുവിധേനയും അവര്‍ രക്ഷിക്കപ്പെടുകയുമില്ല. നമ്മുടെ കാരുണ്യം മാത്രമാകുന്നു അവരെ കരയിലെത്തിക്കുന്നതും, നിശ്ചിത അവധിവരെ ജീവിതമാസ്വദിക്കാന്‍ അവസരം നല്‍കുന്നതും40 .

========

38. 'നിറഞ്ഞ കപ്പല്‍'കൊണ്ടുള്ള വിവക്ഷ നൂഹ് നബിയുടെ കപ്പലത്രെ. മനുഷ്യവംശത്തെ അതില്‍ കയറ്റി എന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ഇങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാം: പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ നൂഹി(അ)ന്റെ ചില കൂട്ടുകാരേ അതിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂവെങ്കിലും യഥാര്‍ഥത്തില്‍ അന്ത്യനാള്‍ വരെ ജനിക്കാനിരിക്കുന്ന സകല മനുഷ്യരും അതില്‍ യാത്ര ചെയ്തിരുന്നു. കാരണം, നൂഹ് നബി(അ)യുടെ പ്രളയത്തില്‍ മേല്‍പറഞ്ഞവരല്ലാത്ത മനുഷ്യസന്തതികളെല്ലാം മുങ്ങി നശിച്ചിരുന്നു. അനന്തരമുള്ള മനുഷ്യവംശം മുഴുവനും ഈ കപ്പല്‍ സഞ്ചാരികളില്‍നിന്നുണ്ടായവരത്രെ.

39. ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായി നിര്‍മിക്കപ്പെട്ട കപ്പല്‍ നൂഹ് നബി(അ)യുടേതായിരുന്നുവെന്ന സൂചനയും ഇതിലുണ്ട്. അതിനുമുമ്പ് മനുഷ്യര്‍ക്ക് നദികളും സമുദ്രങ്ങളും മുറിച്ചുകടക്കാന്‍ മാര്‍ഗമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അല്ലാഹു ആദ്യമായി ഈ മാര്‍ഗം നൂഹി(അ)ന് അഭ്യസിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം നിര്‍മിച്ച കപ്പലില്‍ സഞ്ചരിച്ചു പ്രളയത്തില്‍നിന്ന് മുക്തരായ ചില ദൈവദാസന്‍മാര്‍ പിന്നീട് സമുദ്രസഞ്ചാരത്തിനായി കപ്പലുകള്‍ നിര്‍മിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

40. മുമ്പ് പറഞ്ഞ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെല്ലാം ഏകദൈവത്വത്തിനുള്ള തെളിവുകളായി എടുത്തുപറഞ്ഞവയായിരുന്നു. എന്നാല്‍, ഈ ദൃഷ്ടാന്തം എടുത്തുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് മനുഷ്യരെ മറ്റൊരു യാഥാര്‍ഥ്യവും തെര്യപ്പെടുത്തുകയാണ്. പ്രകൃതിശക്തികളെ കീഴടക്കുന്നതിന് മനുഷ്യന്നുള്ള കഴിവുകള്‍ അല്ലാഹു പ്രദാനം ചെയ്തതാണെന്നും അവന്‍ സ്വയം ആര്‍ജിച്ചതല്ലെന്നുമുള്ള പരമാര്‍ഥമാണ് ഇവിടെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നത്. പ്രസ്തുത ശക്തികളെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തുന്നതിന് അവന്‍ എന്ത് മാര്‍ഗങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തുകയാണെങ്കിലും അതെല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ മാര്‍ഗദര്‍ശനത്തോടെ അറിവായതാണ്. അവയൊന്നും അവന്‍ സ്വയം ഗ്രഹിച്ചതല്ല. സ്വന്തം ശക്തികൊണ്ട് ഈ മഹച്ഛക്തികളെ കീഴ്‌പ്പെടുത്താനുള്ള കഴിവ് മനുഷ്യന്നില്ല. പ്രകൃതിരഹസ്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാനും പ്രകൃതിശക്തികളെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള മാര്‍ഗങ്ങള്‍ കണ്ടെത്താനുമുള്ള യോഗ്യതയും അവന്‍ സ്വയം ആര്‍ജിച്ചതല്ല. മാത്രമല്ല, ഏതെല്ലാം ശക്തികളുടെ മേലുള്ള അധികാരം അല്ലാഹു അവന്ന് പ്രദാനംചെയ്തിട്ടുണ്ടോ ആ അധികാരംതന്നെ, അവ എത്രകാലം അവന്ന് കീഴ്‌പ്പെടണമെന്ന് അല്ലാഹു ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ, ആ സമയം വരെ മാത്രമേ നിലനില്‍ക്കുന്നുള്ളൂ. ദൈവഹിതം മറ്റൊന്നായിത്തീരുമ്പോള്‍, മനുഷ്യസേവനത്തില്‍ നിരതമായിരുന്ന അതേ ശക്തികള്‍ പെട്ടെന്ന് അവന്നെതിരില്‍ തിരിയുകയും അവന്‍ തികച്ചും നിസ്സഹായനായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. ഈ യാഥാര്‍ഥ്യം ഉണര്‍ത്താന്‍ വേണ്ടി അല്ലാഹു സമുദ്രയാത്രയെ ഒരുദാഹരണമായി മാത്രം അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. കപ്പല്‍നിര്‍മാണം അല്ലാഹു നൂഹി(അ)നെ ധരിപ്പിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തില്‍ വിശ്വസിച്ചവര്‍ അതില്‍ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്തില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ മനുഷ്യവംശം മുഴുവനായി ആ പ്രളയത്തില്‍ നശിച്ചുപോകുമായിരുന്നു. അല്ലാഹുവിങ്കല്‍നിന്ന് നാവികവിദ്യയുടെ തത്ത്വങ്ങള്‍ പഠിച്ചു, മനുഷ്യര്‍ നദികളും സമുദ്രങ്ങളും താണ്ടിക്കടക്കാന്‍ യോഗ്യത നേടിയതോടെ അവര്‍ക്ക് ഭൂമുഖത്താകമാനം വ്യാപരിക്കാന്‍ സാധിച്ചു. എന്നാല്‍, ഈ പ്രാരംഭബിന്ദുവില്‍നിന്ന് തുടങ്ങി ഇന്നത്തെ ഭീമാകാരമായ കപ്പലുകളുടെ നിര്‍മാണം വരെ നാവികവിദ്യയില്‍ മനുഷ്യന്‍ കൈവരിച്ച മികവുകളെല്ലാം ഉള്ളതോടൊപ്പംതന്നെ നദിയും സമുദ്രവുമെല്ലാം അവന്റെ കൈയിലമര്‍ന്നിരിക്കുമെന്നും അവയെല്ലാം അവന്റെ പരിപൂര്‍ണ നിയന്ത്രണത്തിലാണെന്നും ഒരിക്കലും വാദിക്കുക സാധ്യമല്ല. ഇന്നും ദൈവത്തിന്റെ വെള്ളം അവന്റെത്തന്നെ നിയന്ത്രണത്തിന് വിധേയമാണ്. അവനുദ്ദേശിക്കുമ്പോള്‍ മനുഷ്യനെ അവന്റെ കപ്പലുകളോടൊപ്പം വിഴുങ്ങിക്കളയുന്നു.

 

നാമം

തുടക്കത്തിലുള്ള രണ്ട് അക്ഷരങ്ങളാല്‍ ഈ അധ്യായം നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അവതരണം

അധ്യായത്തിന്റെ അവതരണം നബി(സ)യുടെ മക്കാ ജീവിതത്തിന്റെ മധ്യഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിലോ മക്കാജീവിതം അവസാനിക്കുന്ന ഘട്ടത്തിലോ ആയിരിക്കുമെന്നാണ് പ്രതിപാദന ശൈലി പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സിലാകുന്നത്.

പ്രതിപാദ്യവിഷയം

മുഹമ്മദീയ പ്രവാചകത്വത്തെ നിഷേധിക്കുകയും അക്രമവും പരിഹാസവും മുഖേന എതിര്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന്റെ പരിണാമത്തെക്കുറിച്ച് ഖുറൈശികളെ താക്കീതു ചെയ്യുകയാണ് പ്രഭാഷണ ലക്ഷ്യം. അതില്‍ ഭീഷണിയുടെ സ്വരം പ്രകടമായും മികച്ചുനില്‍ക്കുന്നു. എങ്കിലും അടിക്കടി തെളിവുകള്‍ നിരത്തിവെച്ച് യാഥാര്‍ഥ്യം ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുന്നുമുണ്ട്. മൂന്ന് കാര്യങ്ങള്‍ക്കുള്ള തെളിവുകളാണ് ഈ അധ്യായത്തില്‍ ഉന്നയിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഏകദൈവത്വത്തിന് തെളിവായി പ്രാപഞ്ചിക പ്രതിഭാസങ്ങളും സാമാന്യബുദ്ധിയും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. പാരത്രിക ജീവിതത്തിന് തെളിവായി പ്രാപഞ്ചിക പ്രതിഭാസങ്ങളും സാമാന്യബുദ്ധിയും മനുഷ്യന്റെത്തന്നെ അസ്തിത്വവും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. മുഹമ്മദ് (സ) പ്രബോധനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശങ്ങള്‍ തികച്ചും മനുഷ്യബുദ്ധിക്കിണങ്ങുന്നതാണ്. അവയെ അംഗീകരിക്കുന്നതിലാണ് ജനങ്ങളുടെ നന്മയെന്നത് അനിഷേധ്യമായ യാഥാര്‍ഥ്യമാകുന്നു. സ്വന്തം ദൗത്യനിര്‍വഹണത്തിനായി പ്രവാചകന്‍ എണ്ണമറ്റ ക്ലേശങ്ങള്‍ നിസ്വാര്‍ഥമായി സഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ വസ്തുതകള്‍ മുഹമ്മദ് നബി(സ)യുടെ പ്രവാചകത്വത്തിന്റെ തെളിവുകളായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ തെളിവുകളുടെ ബലത്തില്‍ അതിശക്തമായി അടിക്കടി ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകളും ഭീഷണികളും അധിക്ഷേപങ്ങളും ഉദ്‌ബോധനങ്ങളും ഹൃദയങ്ങളുടെ താഴുകള്‍ തകര്‍ക്കാന്‍ പര്യാപ്തങ്ങളാകുന്നു. സത്യത്തോട് ചെറിയൊരു ചായ്‌വെങ്കിലുമുള്ള മനസ്സുകളെ അവ സ്വാധീനിക്കാതിരിക്കുകയില്ല. യാസീന്‍ ഖുര്‍ആനിന്റെ ഹൃദയം-ഖല്‍ബുല്‍ ഖുര്‍ആന്‍-ആണെന്ന് നബി(സ) പ്രസ്താവിച്ചതായി മഅ്ഖലുബ്‌നു യസാറിN823ല്‍നിന്ന് ഇമാം അഹ്മദ്N1509, അബൂദാവൂദ്N1393, നസാഇN1478, ഇബ്‌നുമാജN1458, ത്വബ്‌റാനിN1476 എന്നിവര്‍ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്H522. സൂറതുല്‍ ഫാതിഹയെ 'ഖുര്‍ആന്റെ മാതാവ്' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചതുപോലുള്ള ഒരു പ്രയോഗമാണിത്. ഫാതിഹയില്‍, മുഴുവന്‍ ഖുര്‍ആനികാധ്യാപനങ്ങളുടെയും സാരാംശം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നുവെന്നാണതിനര്‍ഥം. യാസീന്‍ ഖുര്‍ആന്റെ തുടിക്കുന്ന ഹൃദയമെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്, അത് ഖുര്‍ആനിക സന്ദേശത്തെ അതിശക്തിയായി അവതരിപ്പിക്കുക വഴി ബോധമണ്ഡലത്തിന്റെ മരവിപ്പ് അവസാനിപ്പിക്കുകയും ആത്മാവില്‍ ചലനം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടത്രെ. മഅ്ഖലുബ്‌നു യസാറില്‍നിന്നുതന്നെ ഇമാം അഹ്മദ്, അബൂദാവൂദ്, ഇബ്‌നു മാജ എന്നിവര്‍ ഉദ്ധരിച്ച മറ്റൊരു ഹദീസില്‍ إقرؤا سورة يس على موتاكم (നിങ്ങളില്‍ ആസന്നമരണരായവര്‍ക്ക് യാസീന്‍ ഓതിക്കേള്‍പ്പിക്കുവിന്‍) എന്ന് തിരുമേനി അരുളിയതായി കാണാം. മരണവേളയില്‍ ഒരു മുസ്‌ലിമിന്റെ മനസ്സില്‍ ഇസ്‌ലാമിക വിശ്വാസങ്ങളെല്ലാം മങ്ങാതെ നില്‍ക്കുമെന്നതു മാത്രമല്ല, അതുകൊണ്ടുള്ള നേട്ടം. പാരത്രിക ജീവിതത്തിന്റെ പൂര്‍ണചിത്രം അവന്റെ മുമ്പില്‍ പ്രത്യേകമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമെന്നതും തന്മൂലം ഐഹികജീവിതമെന്ന താവളം പിന്നിട്ടുകഴിഞ്ഞശേഷം ഏതെല്ലാം ഘട്ടങ്ങളാണ് തനിക്ക് അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ളതെന്ന് മനസ്സിലാകുമെന്നതും അതിന്റെ ഫലമത്രെ. അറബിഭാഷ വശമില്ലാത്തവര്‍ക്ക് സൂറതു യാസീന്‍ ഓതിക്കേള്‍പ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം അതിന്റെ പരിഭാഷകൂടി കേള്‍പ്പിക്കുന്നതാണ് ഈ ലക്ഷ്യം സാധിക്കാന്‍ കൂടുതല്‍ യുക്തമെന്ന് തോന്നുന്നു. എങ്കില്‍ ഉദ്‌ബോധനമെന്ന ദൗത്യം കൂടുതല്‍ നന്നായി നിറവേറുമല്ലോ.

Facebook Comments